Top
undefined
Begin typing your search above and press return to search.

மலரும் நினைவுகள்! “தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்” – இதன் பின்னால் உள்ள வலிமிகுந்த சோக வரலாறு! உடன்பிறப்புகளுக்கு சமர்ப்பணம்!

மலரும் நினைவுகள்! “தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்” – இதன் பின்னால் உள்ள வலிமிகுந்த சோக வரலாறு! உடன்பிறப்புகளுக்கு சமர்ப்பணம்!

Kathir WebdeskBy : Kathir Webdesk

  |  5 Dec 2019 7:31 AM GMT


“தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்” என்ற மகாகவி பாரதியாரின் வரிகள் அனைவர் உதடுகளும் உச்சரித்தவை. ஆனால் இந்த வரிகளை பாரதியார் எழுத காரணமாக இருந்த வலிமிகுந்த சோக வரலாறு பெரும்பாலும் வெளியே தெரியாது.


இந்த பாடலை பாரதியார் எழுத காரணமாக இருந்தவர், நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி. இவர், உலகிற்கே சோறு போடும் தஞ்சை மண்ணில் பிறந்தவர்.


சுதந்திர போராட்டத்தின்போது, சிறைசென்று விடுதலையாகி வெளியே வந்தபின், உண்ண உணவின்றி சென்னை கடற்கரையில் அலைந்தார்.


பகலெல்லாம் பாரதத் தாயின் விடுதலை பிரச்சாரம். இரவெல்லாம், தனது முகத்தில் கரியை பூசி அடையாளத்தை மறைத்துக்கொண்டு "அம்மா.. தாயே ராப் பிச்சைம்மா" என்று பிச்சை எடுத்தார்.


பகல் பொழுதுகளில் நெஞ்சில் சுதந்திர கனல் கனக்கிறது. இரவில் வயிற்று பசிக்கனல் கனக்கிறது.


இரவில் இவர் பிச்சை எடுக்கும்போது, அடையாளம் கண்டு கொண்ட ஒருவன் இவரை ஏளனமாக கேட்டான். "இதற்கு நீ சிறையிலேயே இருந்திருக்கலாமே? வேளாவேளைக்கு சரியாக சாப்பாடு போடுவார்கள் அல்ல” என்றான்.


அவனுக்கு, “அடேய், அற்பப்பதரே! அந்நியன் கையால் உணவுண்டு வாழ்வதைவிட, என் தேசத்து அன்னபூரணிகளின் கையால் பிச்சை பெற்று வாழ்வது எனக்கு பெருமை. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் பாரதமாதாவேதான்” என்று பதிலளித்தார்.


இந்த நிலையில் ஒருநாள் இரவு, நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி, பாரதியாரை சந்தித்தார். நீலகண்ட பிரம்மச்சாரயின் சிறை வேதனைகளையெல்லாம் கேட்டுவிட்டு, “நீ சாப்பிட்டாயா” என்று கேட்டார் பாரதியார்.


“இல்லை, பாரதி, ஒரு நாலணா இருந்தா கொடு, சாப்பிட்டு நாலுநாள் ஆச்சு" என்றார் சோகமாக.


நீலகண்ட பிரம்மச்சாரியின் இந்த வார்த்தைகள், பாரதியாரின் இதயத்தை இடியாக தாக்கியது.


உடனே நீலகண்ட பிரம்மச்சாரியை, பாரதியார் சாப்பிட வைத்தார். பின்னர் நீலகண்ட பிரம்மச்சாரியின் வறுமை நிலை கண்டு வேதனைப்பட்டார்.


“என்ன சமூகமடா இது? தங்கள் விடுதலைக்காக அல்லும் பகலும் பாடுபடுகின்ற தேச பக்தர்களை பட்டினிப்போட்டு, பசியால் வாடவிடும் சமூகம். சொந்த தேசத்திலேயே பராரிகளாய் அலைய விடும் சமூகம்.” என்று பாரதியார் வேதனையை வெளிப்படுத்தினார்.


அப்பொழுது பாரதியார், சிம்மமாய் கர்ஜித்த வார்த்தைகள்தான், “தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்" என்ற வார்த்தைகள்.


பசியோடும், பட்டினியோடும் இந்த தேசத்தின் சுதந்திரத்திற்காக போராடிய என்னற்ற தியாக வீரர்களில் ஒருவர்தான், “நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி"


உண்மையான சுதந்திரபோராட்ட வீரர்களைப் பற்றிய தகவல்கள் இன்றைய தலைமுறைக்கு தெரியாமல் மறைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், சுதந்திர காலத்தில் வாழ்ந்தும் சுதந்திரத்திற்காக ஒரு சிறு துடும்பைக்கூட கிள்ளி போடாத கருணாநிதியை மிகப்பெரிய தியாகி போன்று சித்தரித்து மெரினாவில் புதைத்து உள்ளனர். இந்தநாடு சுதந்திரம் அடைந்தபோது, “சுதந்திரம் வேண்டாம். வெள்ளையர்களே இந்த நாட்டை ஆளட்டும்” என்று கடிதம் எழுதிய ஈவேராவின் கும்பலில் கருணாநிதியும் ஒருவர் என்பதுதான் வேதனையிலும் வேதனை.


வரலாற்றை தெரிந்துகொள்வோம்! உண்மையை புரிந்துகொள்வோம்!


Next Story